The truth is that you do not know me.

Myślałam, że wiem kim jestem, czego chcę. Co chcę robić w przyszłości. Czego nie lubię a co kocham. Myślałam... Ja po prostu myślałam.
Tak na prawdę nie wiem kim jestem. Nie wiem co tu robię. Wszystko wokół mnie dzieję się bo tak chciała siła wyższa.

Chłopak, związek - to coś naprawdę niesamowitego (zgaduję), ale to nie dla mnie. Chyba.
Bo co? Potem ślub, dzieci i wspólny dom? Codzienne zasypianie i budzenie się obok osoby, którą kochasz? Podawanie śniadania, chodzenie do nudnej pracy. Czy to nie zbyt... Monotonne?
Myślę.. Myślę, że to nie dla mnie. To z pewnością nie JA.

Codziennie próbuję zrozumieć dlaczego i po co tu jestem. Po co żyję. Codziennie próbuję wykreować swoją przyszłość. Codziennie próbuję... Dowiedzieć się kim jestem i czego chcę od życia.

Angelika.

Wake me up inside.

Nie wiem co ze mną nie tak. Dlaczego zawszę muszę psuć coś co mogłoby 'rozkwitnąć i puścić piękne pędy'? 

Jestem psujem, który nie umie docenić to co ma.

Poprawka. To co miał.

Ostatnio zepsułam kontakt z kimś, komu dałam nadzieję na lepsze jutro. 

Kontakt zerwany. 

Na zawsze, aczkolwiek są jeszcze jakieś szanse na chociażby powiedzenie sobie głupiego "Hej".

Jestem w rozsypce. Przez to jeszcze gorzej się czuję. Coraz gorzej. Chciałabym zniknąć na parę dni i wrócić, tak po prostu. Zobaczyć kto naprawdę tęsknił a kto cieszył się z mojego zaginięcia. 


Angelika.